Selveišar

Į hverju vori veiddi pabbi sel. Lķtill įrabįtur var notašur viš veišina og net voru lögš. Netin héngu žess į milli hįtt uppi į krók ķ skemmunni. Žaš žurfti aš tryggja aš žau vęru meš réttri möskvastęrš og gera viš göt sem höfšu myndast įriš įšur. Žau voru lögš śt į grasflötina viš ķbśšarhśsiš. Ég lęrši snemma aš hnżta netahnśta og aš hjįlpa til viš višgeršina.

gera viš net 

Korkhringir sem rįku į fjörurnar voru sagašir nišur, gerš göt ķ žį og bśtarnir festir į netin meš reglulegu millibili. Svo var fariš upp ķ holt og leitaš aš heppilegum steinum til aš setja ķ nešri hluta netanna. Steinarnir žurftu aš vera aflangir, žannig aš hęgt vęri aš bregša bandi um žį svo žaš héldi.

Ekki var hęgt aš fara į litlum įrabįt ķ skerin ķ hvaš vešri sem var, brimiš ķ sunnanįttinni var of mikiš til aš į žaš vęri hęttandi, ef noršanįttin var of hvöss gat undiraldan veriš kröpp.

Vandlega var fylgst meš vešurfréttum. Um leiš og vešurspįķn gaf vonir um hagstętt vešur var lagt af staš. Bįturinn settur į heykló aftan į drįttarvél. Önnur drįttarvél var meš vagn aftan ķ meš netin, steinana og hlunna. Keyrt var fram nesiš eins langt og hęgt var aš komast, bįtnum bakkaš ķ flęšarmįliš, netum og steinum hlašiš ķ hann og żtt į flot.

Oftast réri Gunnar ķ Borgarholti meš pabba. Nokkrum sinnum fengum viš Erna aš fara meš aš leggja netin, žaš var yfirleitt gert aš degi til en vitjaš um aš nóttu.

Skerin eru žrjś, Stašasker, Bullusker og Stakkhamarssker. Žaš var mér kappsmįl aš geta róiš meš körlunum. Lķklega voru įratökin ekki eins öflug og mér finnst ķ minningunni. Ég man ekki hversu mörg netin voru, lķklega į bilinu 5-7. Žaš var vandi aš halda bįtnum kyrrum mešan netin voru lögš žvķ aldan var töluverš upp viš skerin. Hlutverk lišléttinganna var aš finna steina og festa į netin jafnóšum og žau voru lögš. Pabbi lagši netin og Gunnar var į įrunum.

Selveiši

Įšur en netin voru lögš var reynt aš nį einhverjum kópum ķ skerinu. Žį var hęgt aš blóšga žį og žannig mögulegt aš nżta kjötiš. Selkjötiš var sošiš og yfirleitt bara boršaš meš kartöflum og uppstśf. Ég man žaš var dökkrautt og bragšašist įgętlega.

Į hverju įri voru veiddir svona 20-40 kópar. Skinnin voru veršmęt og žetta voru töluverš hlunnindi. Pabbi flįši selinn og skóf skinnin. Mamma žvoši skinnin svo ķ gömlu žvottavélinni og sķšan voru žau spķtt upp į timburžil ķ fjįrhśsunum. Eftir nokkrar vikur voru žau tilbśin og lögš inn ķ Kaupfélagiš, nema hvaš.

Svo kom Brigitte Bardot. Lķklega taldi hśn fatnaš śr gerviefnum umhverfisvęnni en selskinn. A.m.k. var hśn ekki hrifinn af selskinnsfatnaši og var ķ herferš gegn žessum veišum. Skinnin lękkušu ķ verši og  selveišin lagšist af.


« Sķšasta fęrsla | Nęsta fęrsla »

Athugasemdir

1 Smįmynd: Lįra Hanna Einarsdóttir

Skemmtileg frįsögn sem vert er aš halda til haga. Hvašan ertu nįkvęmlega, Kristjana? Ętla aš fletta upp į landakortinu.

Lįra Hanna Einarsdóttir, 14.4.2008 kl. 20:21

2 Smįmynd: Kristjana Bjarnadóttir

Takk fyrir Lįra Hanna, žaš er rétt aš svona frįsagnir sem manni finnst kannski lķtils virši eru ķ raun fjįrsjóšur žegar tķminn lķšur. Mun skemmtilegra aš birta žetta jafnóšum og mašur skrifar heldur en aš eiga bara ofanķ skśffu eša geymt ķ tölvu.

Ég er alin upp aš Stakkhamri į sunnanveršu Snęfellsnesi. Į efri myndinni eru Ljósufjöllin ķ baksżn, į žeirri nešri sést Ellišahamarinn.

Kristjana Bjarnadóttir, 14.4.2008 kl. 20:30

3 Smįmynd: Haraldur Bjarnason

Góš frįsögn. Žetta sżnir aš žaš er margt ķ minni okkar, sem erum į mišjum aldri ķ dag, sem er oršiš aš sögulegum heimildum. Ég ólst lķka upp viš hrognkelsaveišar į įrabįti į Akranesi og žegar svo bar undir voru sett upp segl og siglt ķ land meš stórsegli og fokku. 

Haraldur Bjarnason, 14.4.2008 kl. 20:42

4 Smįmynd: Ragnheišur

Einmitt um aš gera aš skrifa žetta og birta, ómetanleg heimild um eitthvaš sem var. Takk fyrir...Ég įtti lengi selskinn frį Patreksfirši sem mašur fręnku minnar verkaši, žvķ var eiginlega klappaš ķ klessu og įvarpaš svona ; Kobbi greyiš ! Kobbi greyiš!

Fręg var svo sagan žegar ég (bestikrakkiķheimi) fékk flog ķ Sędżrasafninu. Vildi endilega fį einn kópinn meš mér heim og argaši alla leišina heim ķ Laugarnes

Selir voru greinilega merkilegir ķ mķnum haus, borgarbarnsins

Ragnheišur , 14.4.2008 kl. 20:46

5 Smįmynd: Valgeir Bjarnason

Hę Kristjana,

Fyrir mér er žetta nostalgķufęrsla, žvķ eins og žś veist veiddum viš fręndfólk žitt į noršanveršu Snęfellsnesi lķka seli. Afi žinni og pabbi minn sagšist alltaf hafa fengiš nżtt kópakjöt į vorin, žaš vęri naušsynlegur hluti įrstķšarinnar. Ég man eftir aš hann žótti tengdasonur sinn eiga višbótarbśbót ķ sjónum undan Stakkhamarsnesi og hvatti hann eindregiš ķ veišarnar.

Žaš er reyndar umhugsunarefni varšandi žessar veišar į landselskópum gengu ekki nęrri stofninum. Žaš var ekki fyrr en žęr lögšust af um 1980 aš stofninn tók aš minnka. Hvers vegna? Jś žį kom til skjalana hringormanefnd og ķ staš žess aš veiša kópana vegna skinnsins voru fulloršnu selirnir skotnir og kjįlkarnir hirtir, en fyrir žį voru veitt veršlaun. Ķ staš skynsamlegrar nżtingar į selnum var komin śtrżmingarstefna. Ķ staš viršingar fyrir veišinni, var komin fyrirlitning. Litiš var į selastofnin lķkt og fjįrstofninn, žótt kópunum vęri lógaš myndu nęgilega margir lifa til aš endurnżja stofninn.

Mišaš var aš gernżta selinn, kjötiš var yfirleitt eldaš nżtt, enda geymdist žaš illa. Žaš sem ekki var notaš heima var gefiš nįgrönnum. Spikiš var saltaš og bošaš sem višbit meš signum fiski, saltfiski eša haršfiski. Svo voru nįttśrlega svišnir og sśrsašir selshreifar hiš mesta hnossgęti.

Annars verš ég aš trśa žér fyrir einu og žś veršur aš geyma žaš hjį žér. Ég hafši alltaf nokkra óbeit į selketi. Mér var neflilega sagt ķ ęsku minni aš hermenn Faraós, sem druknušu ķ eftirförinni eftir Móse og hans fylgismönnum, hefšu breyst ķ seli. Sś hugsun greyptist fast ķ huga mķnum, svo mér fannst selketiš vera of skylt mannakjöti til aš borša žaš.

Annars takk fyrir góša fęrslu og myndir.

Valgeir Bjarnason, 14.4.2008 kl. 22:38

6 Smįmynd: Erna Bjarnadóttir

Jį žaš var svakalega spennandi žegar selveišin byrjaši. Sķšast var veitt 1977, Kristjana žś varst 13 įra eins og Selma er nśna . Hlunnarnir undir bįtinn voru trékefli eša rifbein śr hval sem rekiš hafši į Stakkhamarsfjörur. Eitt selskinn gaf svipaš af sér og lamb aš hausti og žvķ var eftir nokkru aš slęgjast. En žetta var mikil vinna og ég held aš pabbi hafi lķtiš sofiš žį daga sem veišin stóš yfir žvķ oft var vitjaš um į nóttunni, en vitjunum žurfti aš haga ķ samręmi viš flóš og fjöru. Ķ fyrsta skipti sem netin voru lögš var žaš gert į flóši og žį vissu menn ekkert hvar žeim var "hent" sum lentu uppi į skerjum en žetta lęršist vķst. En nś er hśn Snorrabśš stekkur eins og segir einhversstašar, bįturinn fśinn og ekki lengur sjófęr en skerin eru į sķnum staš og ég jįta aš žaš er alltaf gaman aš horfa į selina synda fyrir framan Nestįna, žeir eru svo skemmtilega forvitnir.

Erna Bjarnadóttir, 15.4.2008 kl. 10:07

7 identicon

Jį žaš var greinilega fariš vel meš, hlutirnir nżttir til hins ķtrasta og engu hent sem ekki mįtti nżta. Žetta eru skemmtilegar myndir og góš frįsögn Kristjana. Takk fyrir.

Įsdķs (IP-tala skrįš) 15.4.2008 kl. 14:42

8 Smįmynd: Anna Einarsdóttir

Sérlega skemmtileg heimild Kristjana.  Um aš gera aš halda žessu til haga, žvķ ekki hafa margir Ķslendingar upplifaš žetta sjįlfir. 

Anna Einarsdóttir, 15.4.2008 kl. 20:00

9 Smįmynd: Solla Gušjóns

Ég er śr Ķsafjaršardjśpi og aušvita var voru selir veiddir į ęskuslóšum mķnum...Mér fannst selkjöt gott.....svo fluttum viš sušur en fórum og förum enn alltaf vestur...en 3-4 įrum eftir aš viš fluttum gat ég ekki mešnokkru móti boršaš žetta svarta kjöt....

En skemmtileg frį sögn

Solla Gušjóns, 16.4.2008 kl. 00:59

Bęta viš athugasemd

Ekki er lengur hęgt aš skrifa athugasemdir viš fęrsluna, žar sem tķmamörk į athugasemdir eru lišin.

Innskrįning

Ath. Vinsamlegast kveikiš į Javascript til aš hefja innskrįningu.

Hafšu samband